تبليغاتX
طنز سروده های عمو مصطفی

طنز سروده های عمو مصطفی

اجتماعی - فرهنگی

 با نو زتو من اجـــــازه ای می خواهم

زیرا که عیـــا ل تــازه ای می خواهم 

این آتش تـــند خویـــــی ات کشت مرا

یک سوژه ی بی گدازه ای می خواهم

 

 گفتم که بگیرم دوسـه تا  گفت که نه

 محـبوبه  واین  فائـزه را گفت که نه

گفتــــــم که صــدات در نــیا ید باشد

آورد کلنـگ و بی صــدا گفت که نه

 

گفـــــــتا پسرم  موقــــتی یعــنی چه

پشت تلـــــفن، کتـی کتــی  یعنی چه

دیروز که درپارک به او می گفتــید

هستید شــما چه لعبـــــــتی یعنی چه

 

گفتـــــند  طرف  اگر ندانـــــــد بهتر

آن فرمِ رضایت  ار نخـــــواند  بهتر

این عقـــد موقتی  ز چشمان عیـا ل

فی الواقع چو پوشـــــــیده بماند بهتر

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و نهم مرداد 1386ساعت 23:55  توسط مصطفی مشایخی  | 

 

 کاش  ماهـــم دل به دریـــا می زدیم

مثل خیــــــــــلی ها کمی پا می زدیم

هرکجا  رفتــــــــــــند  اهل پیشرفت

ما رکا بـی تا به آن جا می زدیــــــم

می زنیم اما  نه چندان  تنـــــد و تیز

کاش  پا یی همـچو آن ها می زدیــم

گام هامــــان سست شد در پشت رل  

کاش گامی خوب و زیبا می زدیـــم

روزگاری روی کـــــالا ها یمـــــان

عکس خیــام ،  ابن سینا می زدیـــم

می زنــــیم امروزه "میدین خارجی"

کا شکــی برچسب خود را می زدیم

 خوب می شد گرکه پا یی بر رکاب

کـــم دم از این ما و من ها می زدیم

 کاش می  شد تا بــه جای پشـــت پا

بر رکاب خود کمـی پا می زدیــــــم

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و نهم مرداد 1386ساعت 19:49  توسط مصطفی مشایخی  | 

 در بین ما دوتا  این حرف هــــا نبود

صحبت  اگرزدل ، یک ادعــــا نبود

یادش بخــــیرعشق اصلا فـنا نداشت

درشکل یک هوس، هـــرگزروا نبود

تاریخ انقضــــا   بر آن  نمـــی زدند

تاریخ عاشـقی غــــــــیر از بقـا نبود

یک تیشه، بیستون، یک کولبا رزخم

هر کس نداشت جزعاشق نمــــا نبود

دلها  چه می تپید  آنروز، پر طنـــین

اینگونه یخ زده ، بی سر صــدا نبود

بیمزه شد دگر،این سیب عشق هـــم

آن عاشــــــقا نه ها ،پرت و پلا نـیود

از پشت پنـــــجره ،گلخـــند می زدیم

در ها ی رابطه اینـــــــگونه  وا نبود

در راه مد رسه ، پوشــیده  یک نگاه

در عهـــد ما دوتـا این پارک ها نبود

دردا که عشـق ها اینــــــترنتی شد ند

این کیمیا ی جان، حقش جفــــا  نبود

+ نوشته شده در  شنبه بیست و هفتم مرداد 1386ساعت 20:7  توسط مصطفی مشایخی  | 

ه

 

هرگز سکوت گنـــــگ تو در با ورم نبود

این پاسخی که من زتو می خواستـــم نبود

گفتی که آرزوی  تو پول و سعا د ت است

در دست و پا ل بنده که چک پول کم نبود  

یک خا نه درولنجک ویک خانه د رشمال

می ما ند گل بهــــار که آن جا ی غم نبود

ا وسا لهــــا ست  زمن دل بریــــــده است

جـز در شنا سنــــا مه  که او همسرم نـبود  

شا ید ز حرف آن شب من  دل گرفتــه ای

گفتم  ولی به جان تو ،حرف د لـــــــم نبود

حالا که پاسخت به من این است شب بخیر

"تقــد یر ما برای رسیـــــــدن به هم نبود"

+ نوشته شده در  شنبه بیست و هفتم مرداد 1386ساعت 17:9  توسط مصطفی مشایخی  | 

شعرم  امشب گـذ ری بر دل مادرشــوهر است

شرح مظلومیت کامــــــــــل مادر شـوهر است

هـیچ کس  یک غـزل از عشق برا یش نسرود

گویــــیا طنز فقـــــط،، شامل مادر شوهر است

ای عروســان ،مگر او بخت گشا ینـــــده نبود

پس چرا همّتــــــتان، کنـسل مادر شـوهر است

قلبـــــــش اوراق شةد از ترکش بداخمیـــــــتان

خرج جراحـــــی آن ،مشکل مادر شوهـر است

برمتا بـــــید از او رخ   که بسی شـور در این

چهره ی با نمــک و خوشگل مادرشوهر است

این شکر خند که گویند همان خنــــده ی اوست

یک د وخروار عسل در گِل مادرشــوهر است

این همه قرص چــرا ، چـا ره ی ریلکس شدن 

گرد شی چـــند دراین سا حل مادر شوهرا ست     

لنــد ن و بمبئی  و  کیش و امارات کجــاست؟

بهترین جای جــهان ، منزل مادر شوهر است

لطف فرمــــوده بگویــید  غــــذا های کــــــجا

بهــــتر از کوفــته و شــنسل مادر شوهر است

لطف فرموده بگویـــــــید کجـــــــــا یافت شود

میــــوه هایی که سرِ تیــــبلِ مادر شوهر است

نخــــــــبه پرور بُوَد آن خا نــه و رشد نوه ها  

حا صــل تربیت قا بل مادر شــــــــــوهر است

کا کتوسی است اگر شکل زبانش  چه کنـــــــد   

این گل از آنهمه گل، حاصل ما درشوهر است

این که گویـــند نـگا هـش  به د ل آ تش بزنـــد

حالت چشــمِ پر از ریمــــــل مادرشـوهر است

گـــــاه، سمبوسه ی اخلاقش اگر تــــــــند شود

این دگر خاصیت فلفــــــــــل مادر شوهر است

همـچو پروانه بگرد ید به گِرد ش  شب و روز

محفل عشق فقــــــط ،محفل مادر شــوهر است

+ نوشته شده در  جمعه بیست و ششم مرداد 1386ساعت 20:40  توسط مصطفی مشایخی  | 

مُردم از این راه بنـــــــــدان شلوغ

در خیــــا با ن ها ی تهران شلـوغ

مشت می کوبم  به روی داشتبورد

در عبور ازهر خیــــا با ن شلـوغ

کا ر دارم ،می شود تعطیل با نک

می روم تا ســــید خنـــــدان شلوغ

راد یو اعـــــــلام  می دارد  دوبار

آل احمــــــد  را اتوبــــــا ن شلوغ

زانهمه  فکر و کتــــا ب و معرفت    

می شنا سیمش به عنـــوا ن شلوغ

د ر فضـا پیچیـــده  بوی  داغ بوق

وای از تعجیــــل ا نسان شلـــــوغ

قـــــوز بالا قـــوز،  ماشین راند نِ

برخی از این شهروندان شلـــــوغ

یک  تصا دف، صد نگـاه ِعا طفی   

بازهم یک خــط ِ پا یا ن شلـــــوغ

کا ش بود م یک کبـوتر  کاشـــکی

بر فراز نقـب و دالان  شلــــــــوغ

مثل این که  سهمیه بنــــــدی  نبود

مرهمــی بر د رد  تهـران شلـــوغ

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و پنجم مرداد 1386ساعت 13:32  توسط مصطفی مشایخی  | 

در قلب من  جا یـــی برای هیچ کس نیست

فرشی،متـــــــکا یی  برای هیچ کس نیست

در تا به اش یک نیمروی خشک و  خا لی

در قوری اش ، چایی برای هیچ کس نیست

 شا ید که بتـــــــوان گوشه ا ی خوابید  اما

یک صبح فردایــــی  برای هیچ کس نیست

در غربت  این لحظـه ها ی پرسکو تــــش

ازعشق ، نجوا یـی، برای هیـچ کس نیست

یک پنجره ، یک آسمان، یک شـوق پرواز

تا  اوج زیبا یـــــی برای هیـــچ کس نیست

با این هـوای سوز نا ک  و مــه گرفــته ش

شور تما شا یــی برای هیــــــچ کس نیست   

من زن نمی خواهـم مگر زور است ما د ر

وقتــــــی  تمــــنا یی برای هیچ کس نیست 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و پنجم مرداد 1386ساعت 11:9  توسط مصطفی مشایخی  | 

 

 

 

 

 

 

 

با عرض پوزش، دستگاه ،اینک خراب است

تعمـیرکارش هم عزیزان، خواب خواب است

ازدســـــتگاه د یگری  یـــــــــــاری  بگـیرید

یک کوچـه بالاتر دوتا دستــــــگاه نا ب است

هرروز باید  این پیـــــــام ، ایـــــنجا بخوانـم

جا نــم ز خود پردازها  در ا ضـطراب است

با پـــا ی پرد رد م  کجـــــــا با یــــد بگرد م

این کم شتاب آخر چرا  اسمش "شتاب" است

با یـــد برا ی د خــــــــــــترم  دارو بگیـــرم

ازدرد میگرن در عذاب و پیــچ و تا ب است   

ای کا ش عا بـــربا نک ها  کــــم نا ز بود ند

قلبــــــــــم زناز ونوزشان در التــــهاب است

با عرض پوزش، کارتـا ن، اشــــــکال دارد

هرچـــند در دوران ما، اشـکا ل ، با ب است

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و سوم مرداد 1386ساعت 21:4  توسط مصطفی مشایخی  | 

 من به  قصا ب و به نا نوا بد هکارم

نســـــــــیه آورده و حالا   بدهـکارم

پول ســبزی  وهـــویج و کلـــم وسیر

مرغ و هم ماهــــــی حلوا بد هکارم

هفت سر عائلــــه ، یک کار فزرتی

زین سبب بنـده  به هرجـا  بدهـکارم

روی من ریختــه  دفترچه ی  اقساط

وام با بهـــــره ی بــالا بدهــــــکارم

دوش می گفت عیا لـــم که مخورغم

چون که منــــهم به ثریــا بدهـــکارم

د خـــترم  تا که شنــید صحبت ما را

گفت  منــــهم چــــو شماها بدهکارم

بابت ما نتــــــو و شلــــوارمد ل دا ر

مبلغـــی را بـه یک آقا بد هکــــــارم

آن یکـی آمـــد و گفت آه مـن  امروز

خــورده ام برگــــرو بابا بدهـــکارم  

این بد هکاری ما پس ژنیــتکی است

ذ وقــــــم این بود که  تنها بدهـکارم    

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و سوم مرداد 1386ساعت 18:31  توسط مصطفی مشایخی  | 

اهــل تحقیـــــــــق وتامــــــّل نیستی؟

طالب رشـــــــد و تکامــــــل نیستی؟

جای درس و بحث، پشتک می زنی

جان من، دیوانـــــــه یا خـل  نیستی؟

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و سوم مرداد 1386ساعت 0:39  توسط مصطفی مشایخی  | 

مادرم گفت بی وفـــــــــا شده ای      غاافل از حا ل و روز ما شده ای

ای د ریغـــــا ز یک تما س، پسر      تا زگیــــــها چه نا قــــلا شده ای 

گوش دادی به حرف هـا ی زنت       یا که خود  اهـل این جفا شده ای

چشم ها یم همــیشه ما ند ه به در        پس کجا یی چه کیمــیا   شده ای

می پری ســوی  خا نواده ی زن       د یگرازما  به کل، جـد ا شده ای

نان بگیـــــری برای  مـا د ر ا و       در ره امــــر وی فـــد ا  شده ای

تا که لب ترکـــــند، به کله د وی       ای بمیرم کـه کلـــــــه پا شده ای

کار داری بـه وقت د یـــــد ن ما        ا ین چنـــین ناخلف چرا شده ای 

اسمش این است، صا حب پسریم       با شـــــد اما  ، پسرنمـا شد ه ای

+ نوشته شده در  شنبه بیستم مرداد 1386ساعت 14:53  توسط مصطفی مشایخی  | 

 

 دوسِت دارم رو با اس ام ا س میــگن

یا پشت گوشـی ، ا ونـو با حسّ میگن

این چت و ایمــــیل آخه پس چــکارن

وظیـــــفه ی SEND پیا مــــو دارن   

پس چرا می نویــــسی  رو اسکنا س

با اون خط  بی نمک و  بـــی کلا س

همیــــــــــــنه که  عمر پولا دوروزه

ازرد ه خارج میـــــــشه و می سوزه

اسکنا ســــــا در حا ل استـــحا له س

تو جیـــــبا مون پر از پول مچاله س

هزا ریه ، د فـتر و د ســـــــتک شده

هرچی بخواهی روی اون حک شده  

لیست خریــد و روی ا ون نوشـــــته

فلــفل و سیرو لوبــــــــــــیا  با رشته

این یکی هم  کشـــــید ه عکس قا یق

نشسته تنـــــــها توی ا ون یه عا شق   

جونِ همــــونی که براش  می میری

وقتــــی که اسکنـــــا س نو میگیری

با خط  تا بلوت، اونو داغــــون نکن

طفلـــــکیو زا ر و پریــــــشون  نکن

خوب نگهش دارو نکن  مچـــــــا له

اسکنـــــــــا س اینـجوری  ضد حاله

+ نوشته شده در  جمعه نوزدهم مرداد 1386ساعت 0:7  توسط مصطفی مشایخی  | 

توکوچه مون وای چه دعوا ییه

یه دعوای خوب و تماشاییه

این یقه ی ا ونو گرفته محکم

داره از اون بالا می جرّه کم کم

یک عده میگن بابا ایول بابا

یک عده  میگن که ولش کن آقا

هوشنگ اومد به یا ری آ پرویز

ازاونطرف  پیدا شد ش  اسی ریز

د سته کشی، معرکه گیری، بر پا

بیا ببین یه فیلم اکشن اینجا

نا صر سبیل اومده با یه چا قو

یه آدم بی مخ و خیلی هالو

صورت ابرامی رو خط میندازه

کار تقی فرزه را  هم می سازه

آق عمران  بی کله  با دسته بیل

می زنه تو کله ی ناصر سبیل

یه خانمه طفلکی  میره از حا ل

نمی تونه ببینه جار و جنجا ل

خلاصه تو کوچه ی ما همیشه

یه جورا یی  معرکه بر پا میشه

راه عبور خلقو سد می کنن

فُحشای توپی رد و بدّ می کنن

بچه به مادرش میگه ماما نی

این آقاهه ، چی  میگه؟ میگه جا چی؟  

بلد میشه فحشای نون و آبدار

دنیا میشه رو سر مامی، آوار

طفلکی خرج بچه کرد اسکنا س

تا که بشه یه آدم باکلاس

اما حالا رشته  ها پنبه میشه

تربیت کوچه ، برنده میشه

گربه ها ی کوچه مونم  این روزا  

 بلد شدن، یقه می گیرن با با  

+ نوشته شده در  پنجشنبه هجدهم مرداد 1386ساعت 17:42  توسط مصطفی مشایخی  | 

گفت مرغــی با خروســی در د کا ن

می روم تا گوشه ای گردم نهـــــــا ن

آن دومرد عینــــــــــکی  را درنگــر

نقــشه ای د ا رند در سر ،  بی گمان

برنمی گیرند چــشم از هیـــــــــــکلم

 این یکی ازسینه گویــــــد آن ز ران

 این یکی  گوید خورم من جیــگرش

دیگری آب از لک و لچــــش روا ن

قصـد شومی د رسراست آن هردو را

آرزوها دارم  و هســـــــــــــتم جوان

گفت با یک نیشـــــــخند ،آقا خروس

باش آسوده ، نترس ای مرغ جـــا ن

چون که آنان کارمـــــند ند ای  عزیز

نیست پولــــی در کف ودرجیبــشا ن

آن که یک هفته ،حقوقـــــش  ته کشد

کی تــــواند خــورد  حتی  تخمــما ن

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه هجدهم مرداد 1386ساعت 11:0  توسط مصطفی مشایخی  | 

خرج عروسی ، واقعاً گرونه

داماده کبکش چه غمین می خونه

همش تو فکر قرض و قوله هاشه

تو فکر امداد از جیب باباشه

طفلکی تا خر خره توی وامه

مثل نوار خالی ، بی کلامه

سفره ی عقدشون شده دو ملیون

آدم میمونه ما ت و منگ و حیرون

آرایش عروس خا نوم  و ما میش

شده زیک میلیون و سیصدم بیش

پول گل و تزیین ماشینش هم

 هنوز حساب نکرده، بعداً میگم

اجاره ی باغی که جشن گرفتن

شده  یه ده ملیونی ، آره احسن

غذا ها ی ایرونی و فزنگی

شده یه شش ملیون شوخ و شنگی  

یک ویدوئو کلیپ توپ و عالی

موریک و خواننده ی ایده آلی

شده سه ملیون، بلکه خیلی بیشتر

خودت بپرس اگر نداری باور  

مد شده با  یک هلی کوپتر میرن

کنار دریا دوتا عکس  می گیرن

اونم مخارجش شده دو ملیون

راستی  یه ملیون آیینه با شمعدون

برای چی برای حرف مردم

که یک دفه ، پرستیژی نشه گم

بیست و دو ملیونم  که رهن خونه

خونه که نه  یه جایی قد لونه

 طفکی چار چنگولی مونده داماد

فا تحه ی خودش را خونده داماد

با ید بره سراغ  قسط  قرضا ش

گرونه زن گرفتن ای خان داداش

+ نوشته شده در  چهارشنبه هفدهم مرداد 1386ساعت 16:6  توسط مصطفی مشایخی  | 

  مضمون نـــا ب غـــــزل ها ی  من، بیا

ای شـورعشــــــق ، تمـــــــــنای من بیا

جاریست بر لبـــــم ا ینک چکا مـــه ای

در وصف توست  ، همآ وای من بـــــیا  

آهســــــــته راه مــــرو ، د یر  می شود    

بی هیچ فاصــــــــله، همـــــپای  من  بیا

من فکر می کنــــــــم این بار، می رسیم

با خــــــــــنده ،مـــــــــا ه دلارای من بیا

ما ند ه است در ته صف جایی برای ما

می دانــــــــــم ای گل زیـــــبا ی من بیا   

توزیع شیر، محلــــش ،  همین ورا ست

راهی نمـــــــــــا ند ه ، تسّـلای   من بیا

هرچند آ بـــــکی ،   یا رانــــه  ای  بُوَد    

با یـــــــد گرفت ، فریـــــــــبا ی من  بیا

 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه هفدهم مرداد 1386ساعت 3:47  توسط مصطفی مشایخی  | 

در این یخچا ل، مرغی بود، آن گم شد

تمام گوشت های عالی بی استخوان، گم شد

دگر آ ثا ری ازماهی دراین یخچا ل ، پیدا نیست

قزل آلا و هم شوریده و حلوا یمان گم شد

پر ازدوغ و پنــــــیر و ماست  بود  این جا

تمامش آه ، وقتی شد گران ، گم شد

در این جا تخم مرغی، روزگاری تخم مرغی بود

بگو یکباره در یخچال ،نسل ما کیا ن گم شد

خبرازآن مرباها ی خوب آلبالو نیست

عسل هم چون مربا همچنا ن، گم شد

نه سیبی ، پرتقالی ، انبه ای  ، موزی

خیار یک تُنی هم طفلکی از ترس جان، گم شد

برای  حبه ی انگور دلتنگم

نگو شنگول، اوهم ناگهان گم شد   

فریزر، پر شده ازبربری، با سنگک و با کت

چه خوب، اما چرا خشخا ششان گم شد

+ نوشته شده در  سه شنبه شانزدهم مرداد 1386ساعت 20:25  توسط مصطفی مشایخی  | 

 گفتـــا به طبیب شهر ، مردی       امروز، کمــــر گرفــته دردی  

بیچاره شــــــد م ،مرا  دوا ده        زان شربت وقرص ها مرا ده

زود است مرا خمـــــیده بودن       در گیر چنــــــین  پد یده بودن

این قا مت من، چو سیخ  با ید       چون نعل که نه، چومیــخ باید

گفتتش به شعف، طبیب حاذق        خم قامتــــی ات ،نداردی د ق

گرموز خوری تو چــند مد ت       چون سیـخ شود دوباره  قدّ ت

آن مرد بگفت ای طبیـــــــــبم        بیهوده مکن تهـــــــی تو جیبم

گر موز، کـــند کمــر، سلامت       کی بود خودش خمیده  قامت؟

+ نوشته شده در  یکشنبه چهاردهم مرداد 1386ساعت 0:56  توسط مصطفی مشایخی  | 

 

 

 

 

 

 

 

حا ل و هـــــوا ی عاشــــقی ، این روزا شـــهر هرتیه

قلبــــــــا  تقلبـــــی شدن ، جنــــــــــــس ا ونــا  زپرتیه

عشـــقا ی ما ســـتوریزه ای ، تاریــــــخ انقضـــا دارن

یکــی دوروزی شیریــــــنه ، که چــــــیز  خیلی چرتیه

شروعشون رمانتیکه ،  با حرفا ی خـــــــــیلی  قشنگ

ترســـــــــــیم  روزای  خفن، با پــــــــــــولای  اورتیه

دوهفــــــــته بعد از ازدواج ،  انگاری چشـــما وامیشن

د یا لـوگا از این به بعـــــــــد، از نوع چرت و پرتــیه

این میـــــــــگه جد و آبا د ت ، مفنگی بودن همه شون

اون میــــــــگه بابای خود ت، بنـگی و فِرت و  فرتیه

این پا میــــشه  گریه کنون ، میـــــــره به پیش مادرش

میــــــــگه بدادم برســــــــــــــــید ، شوهر من  فزرتیه

اون که میـگه مهنــــــــد سم ،  تو کار یک  بیزینـــسم

کا رش فقط با دمپایی ، تو کوچـــــــه ، کِرت و کِرتیه  

سوییت لونه مرغیمون ، حیا ت وحشـــــه ما می  جون

شب تا سحر، تو گوشـــــمون، صدا ی خِرت و خرتیه

اون یکی هم با د لخوری ، مــــــــیره به مادرش میگه  

پا شو که بیــــــــچاره شدم ،  دختره خیــــــــــلی قرتیه

از خونــــــه داری اون فقط  ،جاروی جیــــــــــبو بلده

نه نطم و نه سلیـــــــقه ای ، ِشــــــــرتی و هم  شپرتیه

بعضی ازعشقا این روزا ، زرتــــــی به آخر می رسه

مقصــر اصلی، د لــــــــه  ، که د مد مـــی و زرتــــیه

+ نوشته شده در  شنبه سیزدهم مرداد 1386ساعت 18:28  توسط مصطفی مشایخی  | 

یادش بخیر اون قدیمـــــا ،زندگــــیا چه ساده بود

دلا چه مهـــربون بودن ، نه فیس و نه  افاده بود

کی مثــــــه حالا  این همـه، کلاس میذاشتن آدما

روابط اجتماعی ، چه خوب و فوق العــــاده بود

عروســیا توی محل ،چه ساد گـــی خوبی داشت

کی  آقا داما د  اینــــجوری ،توی هچل فتاده بود

کی مثه حالا ظرفا مون ، دکورمی شد کنج  اتاق

ظرفی اگر می خریـــد ن ، برای استـــــفاده بود

مهمونی و رفت و اومد، اینجوری دردسر نداشت

یه کـــــــم پلو قیـــــــمه فقط ، خسارت وارده بود

مجلس ترحیــــــم بابا ،  با نقل و خرما بود و بس

کی سنگ قبر یک تُـنی ، روی بابا ش نهاده بود؟

بچه ، پدر مادرشو، به خاطرخود ش می خواست

صحبتی از پول و پلـــــــه، کی توی خونواده بود

دردا مثه این زمونـــــه ، درد بی درمون نمی شد

دوای اون  جوشونده یا ،زبون کبـــــک ماده  بود

عاشق بودن دلا همــــــه ،یه عشق پاک و بی ریا

کسی به پول و اسکنـا س ،اینجوری دل نداده بود

آدما  یِبس و  اخما لو ، یا این که دپرس نبـــــودن

هر آدمی رو می دیــدی ، شاد و جبین گشاده بود

یادش بخیر اون قدیما،  همه به هم سر می زدن؟

 به شوق دیدن، همیــــشه ،چشما به پیچ جاده بود

+ نوشته شده در  پنجشنبه یازدهم مرداد 1386ساعت 18:33  توسط مصطفی مشایخی  | 

سرورم مـــیز شا م،  آما د ه  است

شربت و تُنگ و جام ، آماده  است

مرغ ،ماهی ، کباب  با ریحـــــا ن

ارد ک خوش خرام،  آما د ه است

سوپ ، سالاد ، سبزی و  فلفــــــل

سبز و هم  سرخ فا م ،  آماده است

لطف فرمود ه ،  مفتـــــخر سا زید

قیــــمه ، بااحترام،  آمــــا د ه است

هر غذایــی که میلتـــــــــا ن  باشد

امشب، این جـا، تمــام، آماده است

لطفــــاً  ای سرورم ، بفرمایــــــید

شام عا لــی  مقــــا م ، آما ده است

گر که اینــــجا ،غذا نمی چســـــبد

سفـــــره ای روی بام ، آماده است

افتـــــــــخاری بُوَد  که   این جانب

بهـرِ خد مت ، مدام ، آمــــاده است

سرورم روی میـــز آن همــــــــسر

مثل اینجا طعـــــــــام، آماده است؟

از برای شـــــــــــبی تماشا یـــــــی

این وَ یا آن ، کــــدام، آمـا ده است؟

+ نوشته شده در  پنجشنبه یازدهم مرداد 1386ساعت 1:17  توسط مصطفی مشایخی  | 

 قلب خوش طیـــــنت ما درزن  من

شد دچار تپــــــش و تــــــــند زدن   

بردم اورا  بـه مــــداوا ،شـب درد

نزد یک دکتـــر دانــــــا  شب درد

آزما یـــش، بنـــوشتــــش بســـیا ر

از اکـــو تا صــد و ده جـــور نوار

چونکه انجام شد آن تست وچکا پ

این چنین گفت  همـان دکــتر تا پ

کاو ببــــاید که شـــود  زود عمــل

تا شود مشـــکل وی،  یکسـره حل

ریسک این کارچو بســــــــیار بُوَد

باید  این فرم، دو امضــــــــا بشود

گفتم انجام  دهـــــــم  بنـــده خود م  

هرچه خواهید من امضــــــــا بزنم

گفت یک خانـــــم  خیــلی  تو پولو

نسبت بین شمـــــا چیــست  بگــــو

گفتــــم این دلشـــده، مادرزنم است

سالیانیست که اوچـــون ننــــم است

گفت هیهات، چنــــین عشقِِِ نکــــو

بیــن مـا درزن و دامــــاد، مجــــو

باید آیـــــــد شوهـــرش یا  که  پسر

غیر دامــــاد، یک انسا ن د گــــــر

چون تو  بی واهمــه ،امضا  بزنی

مهـر و انگشت دراین جــا بزنــــی

هرچــــه هـم شد، به جهنم به درک

پـی کـــارت بـرو دامـــــــــاد کلک

قلب او گر شده داغان، زشـما ست

این تپش های فراوان  ز شمــا ست

هردم از دست تو  جا نش به تکا ن

که چه آید به سر دخـــــــــــــتر آن

زاین سبب موقــع جراحـــــی قلب

حق امضا ز شمــــــا ها شده سلب

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه دهم مرداد 1386ساعت 0:56  توسط مصطفی مشایخی  | 

بر اسا س یک لطیفه

ابلهـــــی با خربزه می خورد عسل

تا شود  پرزور و پر نیـــــرو و یل

ساعـــتی بگذشت  و بنمود او ورم

اوفـــــــــتادش درد سختی در شکم

نا له بر لب رفت تا پیـــــش طبیب

گفت می میرم ازاین درد عنـقریب

پس طبیبش گفت  ای افـــــتاده زار

آنچه خوردی  از برایــــم بر شمار

گفت  خوردم  خربزه  با این عسل

من ندانســـــــــــتم که می آید  اجل

گفت اورا آن طبـــــیب  با صــــفا

از همین  افتــــا ده ای  در این بلا

این دو تا با هم نمی سازند  هیــــچ

روده هارا می در اندازند پیـــــــچ    

گفت بیمار ای  طبیب  نکتــــه دان

مرحمت فرموده دارویـــــی رسان

ایـنک آنها خوب باهـم ساختـــــــند

آتشی در جان من  انداختــــــــــــند

+ نوشته شده در  سه شنبه نهم مرداد 1386ساعت 18:58  توسط مصطفی مشایخی  | 

 

خبرشدی مشـــتی صــفر            گرون شــــده الاغ  و خـر

به یک دو میلیون رسیده            حدود قیمــــــــــتش ،د گر

به جای نرّه خر، شــــده             برای خـــــود ،یـه پا جگر

عوض شده دیدِ همــــــه            به ایـــــن نمــاد عرّ و عـر

وسیـــــله  ی خوبی شده            برای رفتــــــــــــن به سفر

بدون کارت  هوشمـــــند           می چره در کـوه و  کمـــر 

نه د مـــبد م میاره جوش           نـــه د قِ داره نــه درد سر

حتی اگه رم بکنــــــــــه            نداره آنچنـــان،  خطـــــــر

دی اکسید کربن و سرب            از اگزوزش ،نمــــــیده در 

ننم می گفته عرعـــرش             صـــفا میــــــده ،قلب بشر

دوگانه  پوز و عا لــــیه             جو خورو هم یونجه ی تر

نمیشکنه تو چا لـــــه ها             نه شاسی ، نه  کمـک  فنر  

چو بعضی ازسواریهـــا            نمیشه  یک هو شعلـــه ور

بدون طرح زوج و  فرد            میره زهر کــــوی و گذ ر

بدون  دقّ جــا ی پارک             یه گوشه ، میـــشه، مستقر

میگن مد ل بـــندی  شده            شنید م  امروز این  خبـــر

رنگ سفـــــید یخچالیش            گرونـــــــتره یه  مختصـر

میـــــگن که بالاتر میره            قیـمت اون، اهل  نظـــــــر

تعیین شده ظرفیتـــــــش            فقـــــط برای یک نفـــــــر

قیمتشو چو ســــیم کارت           چو سکـــه های  سیم و زر

مجله ها  نوشــــــــته اند            محکـم و خوب و  معتــبر

بپــا که ارزونـــش ندی             نزن به مال خود   شــــرر

+ نوشته شده در  دوشنبه هشتم مرداد 1386ساعت 21:35  توسط مصطفی مشایخی  | 

خانم حنا چارقد تو  سرت کن

یه مانتوی بلندی رو تنت کن

بارون میاد عزیزمن می چایی

نپوشی اون شلوار برمودایی

خانم حنا  رژت  یه کم غلیظه

سایه ی پشت چشماتم غلیظه

گونه هاتم  اضافی برق افتاده

مصرف برقت یه کمی زیاده

یه کفش دیگه کن به پا جز آبی

قربونتم  چرا تو شل حجابی

روسری نیمه چرا خریدی

پاچه ی شلوارو چرا بریدی

پمپاژ ادکلن به این زیادی

اونم تو این اوضاع اقتصادی

سرخاب و پن تک زد نت اضافیست

خطّ چشت  قشنگ و خوب وکافیست

عصره و آدما بیرون می ریزن

بعضی هاشون، هم چی یه خورده هیزن

خوش ندارم  حرفی بشه نثارت

کاری ندارن  که منم  کنارت

میان خیا بون  واسه دید اندازی

یا به زبون ساده،  دختر بازی

کاری ندارن که تو شوهر داری

یه نره غولی مثه اصغر داری

کاراونا  متراژ قدّ و بالاست

گفتنِ آفرین و صد ماشالاست

نه کار و نه تولید و اکتشافی

دارن مهارت توی چی ؟ الافی

خانم حنا ، غیرتیه شوهرت  

اعصابشم خط خطیه شوهرت

یهو دیدی  که بنده جوش اوردم

یه سیلی تو گوش اونا خوابوندم

خر بیار و باقالی بارکن اونوقت

میرم به زندون و تو میشی بدبخت

خانم حنا  این دلمو نلرزون

اون گل و گردنو  یه کم بپوشون

تو خونه ، اون هارو  تو بیرون بذار

مانیک و رژبمال و ناخون بذار

مثل حوا بگرد با برگ انجیر

اونم اگه نخواستی فاکتور بگیر

پرده هارو حسابی محکم بکش

هرچی که دیدی بازه اونهم بکش

یادت باشه گربه ها خیلی چیزن

بعضی هاشون  همچی یه خورده هیزن

عاشق موی افشونن می دونی

همیشه توی ایونن می دونی

خانم حنا  می بخشی  ازنصیحت

چکار کنم اصغری یعنی غیرت
+ نوشته شده در  دوشنبه هشتم مرداد 1386ساعت 18:44  توسط مصطفی مشایخی  | 

بهــترین زی زی دوران ،پدرم  بود

سوژه ی طنزنـگاران ، پــــدرم  بود

آنکه در نصب و ره ا ندازی پوشک

ایزو بگرفت ز مامان ، پـــــدرم بود

مـهربانی که دویــد  از سرِِهر صبح

یکسره تا خـــــط پایــــان، پدرم  بود

آنکه ،گل، می شده پرتاب به سویش

دائمـــــاً، با خــودِ گلدان، پـد رم بود

بردبا ری که  دماغش کج و خل شد

یک شب از ضربه لیوان، پدرم بود

آنکـــه  پیش از شب یلـــــدا ی تاهّل

بوده خوش هیکلِ تهران ،پـدرم بود

آنکه یک هفته پس ازعقد وعروسی

گشت فرسوده و داغان ، پـــدرم بود

آنکه درهفته ی زن ،هد یه بداده ست

سیــــــنه ریزی  ز برلیان، پدرم بود

آنکه درروز پدر، هد یه گرفته است

یک دومــتری کشِ تنــبان، پدرم بود

آن که  در غربتِ بی مهـــری مامان

نفله شد در شب هجـران ، پـدرم بود

+ نوشته شده در  شنبه ششم مرداد 1386ساعت 10:51  توسط مصطفی مشایخی  | 

شهــــــــرما هم اراذ لـــی دارد

دیو و دد های کاملـــــــی دارد

کوی وهرمنطقه، برای خودش  

لات و اوبـــاش جاهلـــی دارد

جانـــــــیانی شرور و بد رفتار

حرفه ای های  قاتلــــــی دارد

آنطرف ، یک خبیث غول آسا

این طرف ، شاخ هایلــی دارد

آن به کار مواد  و این سرقـت

هریکـی هم، عواملــــــی دارد

کلت و چاقـــو،مواد بیـــهوشی

خنــــجر و ســـیم بکسلی دارد

عکس«ابرام گرگه» را  دید م

چهـــره ی  بد شمایلــــی دارد

او ز راهِ  ربایــــــش افــــــراد

ثروتــــی و مداخلــــــی  دارد 

جامعه ، با وجــــود این اشرار

معضلـــــی و مسائلــــی  دارد

کار نـیروی انتظامــی ، خوب

چـون  که  آثار قابلـــــی  دارد

لیک باید که ریشه را  دریافت

صحبــــتم هم دلایلــــــی  دارد

ریشه تا کاملاً نگـــردد خشک

بازتولــــــید باطلــــــــی  دارد

اشتـــــغال و تلاش  فرهنگــی

نقــش خوب و مکمّلـــی  دارد

احتمال خطـــا ، بُوَد  بســـــیار

زانکه یک درد ومشکلی دارد

+ نوشته شده در  جمعه پنجم مرداد 1386ساعت 21:10  توسط مصطفی مشایخی  | 

از منطقــــــه 3  عبور، ممنــــوع

در کوچه ی ما حضور، ممنــــوع

اینـــــجا تو بگــــو چـــکار داری؟

برپایــــی ِشرّ و شـــور، ممــــنوع

نزدیک نــــیا کـه چــــوب دارم    

پاییــــــــدن من زدور، ممــنوع

آن دوره ی  عشق و عاشقی را

یاد آوری  و مـــــرور، ممـنوع

من با تــو که  ازدواج، هرگــــز

پس صحبت وحرف زورممنوع

با آن سرو وضــــع  بی کلاست  

بشکســـتن این غـرور،  ممنوع

دست تـو برای  بــــــنده رو شد

دیگر افه و فیــگور ، ممــــنوع

درخا نــــه ی  فلب من ، اقامت  

با گرز و ذغال و فـور، ممنوع

 

+ نوشته شده در  جمعه پنجم مرداد 1386ساعت 2:27  توسط مصطفی مشایخی  | 

مصــــرف دارو ،چه نازیباســـــــــتی

ضایعاتش هــــــم، عجـــــــب بالاستی

یک قُلپ از شربــــــتی را می خوریم

مابقــی ، آنجـــــــا وَ یا اینـــــــجاستی

یک نمایشگاه از کپـــــــسول و قرص

داخــــــل  هر خانــــــه ای  بر پاستی

مولتـــــی ،رانـــــی تدین ، اکسـاز پام

در سبد  یا در کمــــــــد ، صد هاستی  

طول درمان ،  درنــــگاه  هر مریض

از همـــــین امروز تا فــــــــــرداستی

سرفه تا کم شــــد  دوا را بی خـــــیال

ای عزیز، این شــــــرح  حال ماستی  

بارهــا، این جملـــه را فرمـــــوده ایم

به به  ایــن دکـــــتر، عجب دانـــاستی

لیــــــک ، دارو هــای تجــــــویزی او

همچـــــنان ناخــورده ، پابر جاســـتی

گر کــه دارویـــی ،  شود  پولش زیاد

می خـوریمش بی کمـــیّ و کاســـــتی

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه چهارم مرداد 1386ساعت 20:41  توسط مصطفی مشایخی  | 

 پدرم می گوید

بچه جان پررو باش

گرگ باید بودن

کم چو یک آهو باش

زندگی راز بقاست

قصه ی بره و گرگ است پسر

کار و بارت زار است

بره باشی  تو  اگر

مادرم می گوید

نه پسر ، انسان باش

جامعه، جنگل نیست

هرچه گویم آن باش

بین آن ها سرِ تربیت من

دائماً  جنگ  بپاست

بله در خانه ی ما

زندگی راز بقاست

+ نوشته شده در  سه شنبه دوم مرداد 1386ساعت 21:23  توسط مصطفی مشایخی  | 

مناجات قبل ازصاحب خانه شدن

ای خــدا  ای صاحبِ لطف و نظر

بر غم  ما خانــــه بر دوشــان نگر

این تبِ امـــــلاک ، افزونی گرفت

می شود هــــر ثانیـــه، بیمــــار تر

وام ما یک قطره و دریاست مِلک

قیمت آپارتمـــــان،  صد کیسه  زر

لطف فرما  تا شود ارزان و خوب

قیمت مســـــکن  چــو دوران حجر

تا که ما هم خانه ای صاحب شویم

فارغ از این  خانه بر دوشــی دگر

مناجات بعد ازصاحب خانه شدن

ای خدا این  خانه را  ارزان مکن

صاحبـان خانه را نـــــــالان مکن

خــوب، دارد می رود بالا زمیــن

سیرِ آ ن را امـــــر بر پایان  مکن

فرصـــتی  ده تا خـودی گیریم ما  

پس خریـــــد خانـه را آسان  مکن

سوی مسکن لطف کن  نقد ینــگی  

بی وفایـــــی با زمـین بازان مکن

بخش مسکن را تورم ،لازم  است

پس تبش را چاره و درمـــان مکن

+ نوشته شده در  سه شنبه دوم مرداد 1386ساعت 12:5  توسط مصطفی مشایخی  |