طنز سروده های عمو مصطفی

قمری عشق از دلامون پریده 

از یه هوای بد خبر رسیده

چهره ی زندگی  چه درهم شده

خونه یه کم مثل جهنم شده

شوهر و زن آینه ی دق شدن

از یه طرف بچه ها سِرتق شدن

تا ته کوچه میره سر صدامون  

رنگی نداره واسه هم حنامون

کاسه و کوزه  ها را ما شکستیم

تا بشه ثابت مثلا که هستیم

زیر یه سقف و دور دوریم از هم

رابطه مون  مثل پیاز و شلغم

یخ زده و سرده فضا ی خونه

به به از این فضای عاشقونه

شوهره  دل به دست غصه داده

دلخوره از تشکیل حونواده

مونده  تو خرج زندگی هاج و واج

دلخوره از فاجعه ی ازدواج

خانم خونه ، اخم  و آه و درده

عکسای روز عقدو پاره کرده

دلخوره که اسیر شوهر شده

حس می کنه بدجوری پر پر شده

بچه میگه پولاتونو شمردید؟

با چه حسابی  پس منو اوردید؟

طالبِ  باباییه  توپ و  خرپول

تا که  همینجور بغلته در پول

کو دل مهربون و صاف و ساده

شل شده تار و پود خونواده

خوبه  یک کم مثل شقایق بشیم

این دوسه روز عمرو عاشق بشیم

 آن شنیدســــــتم که در آنسوی آب

گفت روزی پیرمردی در محل

این که دارد میوه ، مردی بی حیاست

می فروشد میوه را خیلی گران

من نمی دانم که انصافش کجاست

گوش ما را می بُرد با تیغ خود

آفت این کیف و جیب و پول ماست

با زبان چرب و نرمش  روز و شب

خلق را می چاپد ایشان ، سالهاست

هیچکس اورا نمی گوید چرا

کسب و کارش ، جرم و اجحاف و خطاست

ساخته یک برج و بارو در ونک

صاحب ویلا و بنز و زانتیاست

هیکلش چون غول از مال حرام

کسب و کارش ناروا در نارواست

ازچه آخر می نماید  پیشرفت

هرکه اهل نادرستی یا جفاست

آن که از روی صداقت کار کرد

حاصلش ،چون بنده صد درد و دواست

گفتمش  ای پیر می بخشید  هان

این سوالت یک سوال نابجاست

اقتصاد اشکال دارد  بیش و کم

کار آن هم ، ای پدر جان  با خداست

بشه چراغ خونه مون

من از آدم هــای  پر رو دلخـــــورم

کلّا از خفـاش و زالـــــو دلخـــــورم

زانکه می باشد سلامش پر طمع

از رفیـق منفعت جو دلخـــــــــورم

همچنـین از آنکه می چاپـــــد مرا  

تا بسازد برج و بارو دلخــــــــــورم

از خطـــای چشم سوپر میــوه که

بیــــندم چیــــزی چو یابو  دلخورم

بیشــــتر از این که بارم می کنــــد

سیب و زرد آلوی  کرمـــو دلخورم؟

بنده  از تعمیـــــــــیر کار خود روام

کو مرا پنــــداشت هــــالو دلخورم

من نمیـــــــــدانم چرا  خیلی از آن

رشوه گیر لوس  لپـــــــــو دلخورم

هم چنین ازدست  صاحبـــخانه ام

حاج عــــــــــزیز آقای  تلّو  دلخورم

ازتفاوت ، فاصله ، تبعیــــــض و از

واژه هــــای پول و پارو دلخــــورم

مـژده آمـــــد خانه ارزان می شود

خانه ی ارزانتان کو ؟ دلخـــــــورم

چـون گران شد از پریشب شامپو

عشق تاسی دارم از مو دلخــورم

گوشت خوب نذری ام را گربـه برد

زین سبب از نــام پیشو دلــــخورم

چونــکه می گوید به من مادرزنــم

ماکسیمای تو پس کو دلخــــــورم

از سقوط شعر و  آهنگ و صــــــدا

از تهی از این تتــــــلّو دلخــــــــورم

دیگـــــر از گلـــــزار و این افشار در

فیلـــــــم های آب لنبــــــو دلخورم

از نبود یک حقـــــوق  مشت و توپ

واز صبـــــــــوری های بانو دلخورم