طنز سروده های عمو مصطفی

سال نو بر شما مبارک باد

غصه از قلب هایتان دک باد

سیب اقبا ل و بختتان دائم

سرخ و زیبا و خوب وبی لک باد

لحظه هاتان قرین  خوشحالی

با دف و تار و ارگ  و دنبک باد

جیب های شما پر از چک پول

خودروهای شما  عروسک باد

چهره هاتان ملوس و مامانی

بی رژ و سایه چشم و غلتک باد

باغتان در کرج، فشَم  یا کن 

برج و ویلایتان ولنجک باد

روی دروازه های دلهاتان

نامِ یک عشق واقعی حک باد

آرزوهایتان بر آورده

موعدش هم نه دیر، اینک باد

عیدتان  پر تبسم و گلخند

سال نو بر شما مبارک باد

  سال هشتاد و هفت هم بگذشت

                                    به لهجه ی اراکی

جُنه زن مرده چرا اِنقَده اذیت می کنی

Gonazan morda  chera enghada azyat mikoni

لک و لُچ،دُُر می کنی ،با مو لجاجت می کنی

Lako loch  dor  mikoni ba mo legagat mikoni

جزجیگر بزنی ، وَخ  به خودت  تکن بده

bazani vakh be khodet tekon bade  Gez gighar

نه یه کاری  بلدی . نه خو قناعت می کنی

Na ye hari baladi nakho ghenaat mikoni

نه کمک حال مو یه اشکنه میلّی رو اجاق

Na komak hale mo ye eshkana milli roo agagh

نه به مش قربنعلی یه ذره خدمت می کنی

Na be mash ghorbonali ye zare khedmat mikoni

موقه ی  کارَ خُنه ، یه کلّه میفتی رو کتاب

Moghee kare khona ye kalla mifti roo ketab

بَرَ کارای دیه  پَ چطو فرصت می کنی؟

 Bara  karaye dia pacheto forsat mikoni

مو فقط نشتُم و می پام که بینم  تو خودت

Mo faghat neshtom o mi pam ke beinom to khodet

یه کمی شرم از او هیکل گُندت می کنی

Ye kami sharm azo heykale ghondat mikini

اگه آقّت کُنُم و آهِ بلندی بکُشم

Aghe aghet konom o ahe bolandi bakashom

بخدا روزخوشیتا ،شوءِ ذلت می کنی

Bekhoda rooze khoshita sheoe zellatmikoni

قِر وغر بیله شده کار تو اَ صب تا به شو

Gher o gharbila shoda kare to a sob ta be sheo

جلو آیینه تیریپ ،او قد و قامت می کنی

Gelo aeina terip  ougad o gamat mi koni

مو که همقد تو بودم پسرم نه ساله بود

Mo ke ham ghadde t o boodom pesarom no sala boo

تو هنو اَ شوئر اعلُن برائت می کنی ؟

To hanoo a shuar elone baraat mi koni 

تِوقشه  بفته به جُنِت ،مو نباید بدُنم

Teoghesha befta be gonet mo nabayad badonom

که تو پنم پسله با چه خری  چت می کنی

Ke to panom pasela ba he khari hat mi koni

یه سره گوشی به دس ،چُتلی نشتی تو حیاط

Ye sara gooshi bedas hotogi neshti too heyat

طرفت کیه که باش ای همه صوبت می کنی

Tarafet kia ke bash ie hama sobat mi koni

پسرِ عمه زری ،خاطرتا خیلی ماخا

Pesare amme zari khatereta khili makha

به قیافش ببه جُن دوروزه عادت می کنی

Be ghiafash baba gon do rooza adapt mi koni  

مگه زُمسّه چی کم داره که گفتی چُلمنه

Maga zommasa hi kam dara ke gofti holmana

اَ دس خل گریات  کی مونا راحت می کنی

 A dase khol gariyat key mona rahat mikoni

یه اُروسی بزنم ،پتتا بی نمک کنم؟

Ye orossi Ba orossi bezanom peteto binamak konom

دِ نرو چش دریده  خو اگه جرات می کنی

chesh darida kho aga gorat mikoni  de naro

جُنه زن مرده : نفرین است         دلما می چزّنی: دلم را می سوزانی

 تِو قِشه: نوعی بیماری             میلّی: می گذاری

زمّسه : زبان بسته                  نشتُم : نشسته ام

پنم پسله: پنهانی                       شو: شب

اُروسی: کفش                          چش دریده: بی حیا

شو: شب                               پت : بینی

میفتی : می افتی                      

"در ایام نوروز، در جاده ها از راننده های متخلف، تست اعتیاد به عمل می آید"

                                              بر اساس یک داستانک

شنیدم حدوداً نود سال پیش

که برزیگری مانده در کار خویش

فرستاد یک نامه از جاجرود

به فرزند ارشد که در حبس بود

که ای نور چشمانم ای نازنین

مرا نیست یارای شخم زمین

نه جانی که برخاک بیلی زنم

نه گاوی که بندم به گاو آهنم 

بگو تا بدانم  که تدبیر چیست

بگو چاره ی درد این پیر چیست

پسر در جوابش نوشت ای پدر

زمین را مزن شخم دارد خطر

سلاحی نهان کرده ام زیر خاک

اگر رو شود می شوم من هلاک

چو دیدند مامور ها  آن جواب

برفتند سوی زمین با شتاب

در آنجا به کاوش بپرداختند

زمین را به کل زیرو رو ساختند

سلاحی ندیدند اما در آن

و رفتند سوی مقر هایشان 

همان وقت پیغام داد  آن پسر

که حالا بکار آنچه خواهی پدر

تا نگوید بعد از این گفتار سرد

دیگر غمت نباشد از خرج عید ومهمان   

آن روز ها موبایل اینجا نبود که

یک گوشی جدا با ما نبود که

 هر لحظه یک دو پیامک نمی رسید

زیرا زمانه چون حالا نبود  که 

ایمیل و چت کجا؟  اینترنتی هنوز

 در هیچ جای این دنیا نبود که

یک نامه می رسید آنهم یواشکی

خیلی کلاس ما بالا نبود که

یک نامه می رسید اما چه نامه ای

از دل برآمده ،  انشا نبود که

هر سطر آن پر از گلواژه های عشق

 تنها دوجمله ی زیبا  نبود که

عاشق که می شدیم افسانه می شدیم

عشقی همیشگی، رویا  نبود که

آن روز ها  فقط یک نامه بود و بس

یا هو مسنجری بر پا نبود که

                                                  نقاشی: مهرداد جمشیدی

                                          بر اساس یک داستان

حاکمی را ضعف و سستی در گرفت

هیکلش را ناخوشی در بر گرفت

 داشت او یک دختر و چندین پسر

 سام و رام و کام و پرهام و سحر

پس پسر هارا به نزد خویش خواند

با محبت روبروی خود نشاند

گفت فرزندان دلبندم بگوش

این پدر افتاده است از جنب و جوش

من شدم پیر و ضعیف و ناتوان

می روم امروز و فردا از جهان

پس شماها جانشینم می شوید

حاکم این سر زمینم می شوید

لیک می سنجم شما را  تک به نک

تا نباشد در وجودم هیچ شک

از درون یک سبوی سر گشاد

او به هریک دانه ی ماشی بداد

گفت آن هارا بکارید ای مهان

داخل گلدان  و باغ و بوستان

هرکه بهتر کِشت حاکم می شود

درحقیقت حکم لازم می شود

رفت با آن دانه هرکس سوی کِشت

تا بیابد خاک خوب و خوش شرست

دانه ها در بهترین جا کاشتند

گام سوی حاکمی  برداشتند

چون که چندین ماه بگذشت آن پدر

خواند فرزندان خود از دور و بر

گفت آیید ای عزیزان با گیاه

تا کنم بر ماش هاتان یک نگاه

آمدند آنها  گیاهی  در بغل

جملگی سر سبز و خوب و بی خلل

سام اما بی گیاه و بوته بود

از خجالت صورتش سرخ و کبود

پس پدر پرسید از او ای پسر

دانه ی ماشت ندادم من مگر

ازچه با دستان خالی آمدی

اینچنین با بی خیالی آمدی

سام گفت  آه ای پدر  آن دانه را

هرکجا کِشتم نرویید ازجفا

گفت حاکم آفرین ای گل پسر

حق توست این تخت و تاج و این کمر

خوب و پیروز آمدی از امتحان

شد مشخص از برایم ای جوان

راست گفتاری و مکری در تو نیست

این صفت از شرط های حاکمی است

راستگویی  حاکمان را لازمم است

باعث فخر و بقای حاکم است

آن برادرها  بگفتند ای پدر

شرطتان بود ابتدا چیزی دگر

گفت حاکم ماش ها در امتحان

نکته های انحرافی بود هان   

دانه ها تان جملگی از سنگ بود

مثل دانه با تراش و رنگ بود

سنگ می روید مگر ای ابلهان

که شما  رویانده ایدش اینچنان

هرکدام از حُب جاه و از غرض

دانه ها را کرده اید آنجا عوض

دوای درد این تهران ما اسب است

در این مشکل سرا ، مشکل گشا اسب است

چه حاصل از همایش های پی در پی

فقط راه برون رفت از بلا اسب است

دوای درد، ترویجِ سفرهای

درون شهری بجای خودرو با اسب است

هوا اینجا نفس گیر است و جانفرسا

و تنها راه بهبود هوا اسب است

 به راه دور رفتن تا به کی ، راهِ

رهایی از منو اکسید ها اسب است

نه دودی ، سبقت بی موردی ، بوقی

مدل بالا و ناز و خوش نوا اسب است

چه دودی می کنند این لوله اگزوزها

حریف خود رو های دود زا اسب است

ملال آور شده این راه بندان ها

چرا بد بگذرانیم عمر تا اسب است

اگرچه نسخه  خیلی می شود تجویز

ولی این درد را  خیر الدوا اسب است

تازه از جیب هم ضرر دادم

گفت خواهی شد از این پس  خوب و آقا یا طلاق

می شوی چیزی که من می خواهم آیا یا طلاق

دیده ام این روز ها ساز مخالف می زنی

دست بر می داری از رفتار بیجا یا طلاق؟

دیگر از بابا و مامانت  به کل دل می کنی

می بری از یاد  کلاً  نامشان را یا طلاق؟

دستبوس و مخلص بابای خوبم می شوی

می شوی راننده ی مامانم این ها یا طلاق؟

نشنوم  دیگر به من نازک تر از گل گفته ای 

 می بری فهم  و کلاست را تو بالا یا طلاق؟

هرچه گفتم ازهمین امروز می گویی به چشم

سر براه و ساکت و بی  بحث و دعوا یا طلاق؟

وای من بیزارم از این آشپزخانه  حمید

می پزی لطفاْ  کمی مرغ و مسما یا طلاق؟

شام هم یک فیله ی استیک با سالاد  و سوپ

جمعه هم کو کوی سبزی ، آش و حلوا یا طلاق

دست هایم  بوی گل های اقاقی می دهند

پس عوض کن پوشک و شلوار لیلا یا طلاق

ظرف ها را مثل دیشب نه ، کمی بهتر بشور

رخت ها را هم که می شوری تو فردا یا طلاق؟

 وقت فال قهوه دارم ، بعد هم احضار روح

بچه  را امروز می گیری تو سرپا یا طلاق؟

چونکه این حق طلاق از لطف عا لی با من است

می شوی یک شوهر بی مثل و همتا یا طلاق؟

  دخترک گفت به آدم برفی

هستم از دیدن تو من خرسند

خوش به حالت  که در این یخبندان

می شکوفد به لبانت گلخند

چکمه و کفش و کلاهی داری

زندگی هست بکامت چون قند

مایه داری به گمانم آقا

دست تو هست به یک جایی بند

دهنت سیب ، دو چشمت گردو

دکمه هایت همه از بادامند

نیستی ترک شده چون ماها

هست اطراف تو صد خویشاوند

آمدی از چه سبب پایین شهر

با غم ما که نداری پیوند

مادرم دست فروش است آقا

مانده با بی بی و شش تا فرزند

یک تریلی پدرم را له کرد

زد به این زندگی ماها گند

در همین وقت در آمد خورشید

ابر از بارش برفش دل کند

آب شد کم کمک آدم برفی

ماند از او گردو و بادامی چند

دخترک گفت چه آقایی بود

شدم از مرحمتش ثروتمند

                                 با الهام از داستانک سهیل میرزایی

چار دانشجو به وقت امتحان

آمدند آسیمه و دو دو زنان

اینچنین گفتند با استاد خود

که ببخشید اندکی تاخیر شد

گفت استاد ای عزیزان دلم

امتحان آغاز گشته بیش و کم

ترم بعد آیید تا من از شما

امتحان گیرم همین تک درس را

آن جوانان  همصدا گفتند که

طایر ماشینمان پنچر شده

ما به این علت کمی دیر آمدیم

دیر شد تا زیر ماشین جک زدیم

لاجرم این مشکلِ تاخیر ما

نیست اصلاً عمدی و تقصیر ما

این خیابانها پر از میخند و سنگ

می شود هرخود رو پنچر بی درنگ

پس به ما رخصت دهید استاد جان

تا دهیم این امتحان را این زمان

گفت استاد ای عزیزان از شما

امتحان می گیرم  اما ابتدا

می نشیند هرکسی  در یک اتاق

کاملا دور از هم و درافتراق   

پس نشستند آن جوانان هرکدام

در اتاقی دور از حرف و کلام

دست هریک بود خودکار و اتُد

برگه ها در بینشان توزیع شد

می زدند از بیقراری بال بال

بود درآن برگه تنها  این سوال

که کدامین چرختان پنچر شده است

تا بدین دیر آمدن منجر شده است

چون که دیدند این سوال، آن رهروان

خشکشان زد از تعجب درزمان

مانده از استاد و هوشش در شگفت

کاین چنین  با این سوالش مُچ گرفت

هر یکی بنوشت چیزی بلبشو

این یکی بنوشت عقب آن یک جلو 

چون که خواند استا د ، پاسخ هایشان

گفت ای یاران خوب ،ای همرهان

نیست درهر جامعه بی کمّ و کاست

هیچ چیزی بهتر از گفتار راست

آن عزیزان آمدند آن دم بخود

بعد از آن هم چرخشان پنچر نشد

جوانی  رفت یک شب خواستگاری

که گردد شوهر زیبا نگاری

چنین فرمود خانبابای دختر

قبول اما به یک شرط ای دلاور

رها می سازم از اصطبل ، فردا

سه گاو از گاو های وحشی ام را

تو باید  دمّ  گاوی را بگیری

به پیشم آوری چون  نره شیری

و منهم  دست گرم دخترم را

به دستت می سپارم در همانجا

ولی  حتماً دُمش  در دست باشد

وگرنه راه تو بن بست باشد 

پذیرفت آن جوان این شرط اورا

بیامد نغمه خوانان ، صبح فردا

و خانبابا رها کرد اولین گاو

عظیم الجثه بود او همچو یک ناو

دوشاخش خون چکان و وحشت آور

چه گاوی! بی کلاس و واقعاً خر

جوان گفتا که این  را بی خیالش

خطر ناک است و اصلاَ نیست حالش

بگیرم گاو دوم را من از دُم

که این شاخم زند در پیش مردم

بیامد گاو دوم شلتق انداز

دو شاخش کار آدم یکسره ساز

اگرچه این یکی هم هیکلی بود

ولی فهمیده تر از اولی بود

جوان گفتا که این چون  آن یکی نیست

که آن وحشی و این یک نیمه وحشی است

از آثار و شواهد، نیک پیداست

که حتماً سومی بهتر از آنهاست

خلاصه دومی هم رفت از دست

جوان آنرا رها بنمود و بنشست

رها شد سومین گاو از طویله

چه گاوی لاغر و بی شیله پیله

جوان گفتا که این یک ،خوب وعالی است

دُمش گیرم که کیس ایده آلی است

پرید او سوی گاو اما دریغا

نداشت اصلاً دُمی  آن گاو زیبا

جوان بر سر زنان،  می گفت ای داد

تمام آرزوها رفت بر باد

چرا من دُمّ گاو از دست دادم

و ناسنجیده لاو از دست دادم

چه فرصت ها ی خوبی پیش رو بود

کلید بنز و ویلایم هم او بود

هرآن کس  فرصتی را داد از دست

کلید بخت خود در قفل بشکست